Prawa ludności cywilnej w konfliktach zbrojnych a prawo państwa do samoobrony w konflikcie izraelsko-palestyńskim

We wsp鏊czesnych konfliktach zbrojnych ludnośc cywilna stanowi większośc ofiar, a czasami jest celowo atakowana. Ochrona ludności cywilnej jest podstawowym celem międzynarodowego prawa humanitarnego. Wiele stron konflikt闚 zbrojnych, takich jak grupy rebeliant闚, terroryści i sily rządowe, wykorzystuje cele cywilne jako broń wojenną do osiągnięcia swoich cel闚. Ochrona ludności cywilnej jest zar闚no obowiązkiem moralnym, ponieważ każdy ma prawo do tego, aby nie byc samowolnie pozbawionym życia, jak i prawnym obowiązkiem wszystkich państw do ochrony ludności cywilnej w sytuacjach, gdy są one zaangażowane w dzialania zbrojne.Trwający od stu lat konflikt pomiędzy Izraelem a Palestyną jest jedną z najbardziej brutalnych konfrontacji, jakich kiedykolwiek doświadczyl świat. Karta Narod闚 Zjednoczonych zabrania użycia sily przez państwa, jednakże na mocy artykulu 51 państwo może użyc sily w samoobronie. Niniejsza praca argumentuje, że bazowe prawdopodobieństwo powolania się na to prawo pozostaje niskie, ponieważ wyraźnemu powolaniu się na artykul 51 towarzyszy niepewnośc sukcesu uzasadnienia. Korzystanie z tego prawa jest dodatkowo skomplikowane przez istnienie kompleksowego międzynarodowego prawa humanitarnego, kt鏎e zobowiązuje państwa do powstrzymania się od atak闚 na cele cywilne.