Kur'an'in Mümİnlere ÇaĞrisi

Ye Yaratıcı, insanı yarattıktan sonra onu başıboş bırakmamıştır. Doğruyu yanlışı ayırt edebilecek akıl gibi bir b nimet verdikten sonra, tek başına aklın yeterli olmayacağı ve onun da yanlış yapabileceğini bildiğinden insana vahyetmiş ve onunla iletişim kurmuştur. Allah ile insanın iletişimi kesintisiz devam etmiş, bu iletişimde bir zayıflama s驆 konusu olduğunda, insan Yaratıcısı ile iletişime kayıtsız kaldığında, yeni peygamberler ve yeni kitaplarla iletişim yenilenmiş ve sağlamlaştırılmıştır. Son olarak son peygambere inan Kur滱 ile bu iletişim son kez yenilenmiştir. T insanlığa bir 蓷ğrı olarak inen Kur滱, yetiştirmeyi hedeflediği minlere y霵elik hitaplarıyla onlara 驆el olarak seslenir. Kur滱da, seksen dokuz yerde Ey iman edenler! (Ya Eyyellezine 滵en? ifadesi yer alıyor. Bu, bir medh/饘g?hitabıdır. Bu ifadeyle başlayan ayetler minlere 蔞k 霵emli hleri bildiriyor. Onların iman sahipleri olduğuna dikkat 蔒kerek imanın gereğini yerine getirmeye ve imanı korumaya 蓷ğırıyor. Bu ifadeyle Ye Allah, inanan kullarını doğrudan muhatap alıyor ve onların imanlarını harekete ge蓾riyor. Ey iman edenler 蓷ğrısının ardından gelen emir ve yasaklar, İslamın en temel ilkeleridir. Bunlar, Mlanların en fazla riayet etmeleri gereken hususlardır. Zira bug Mlanlar, en 蔞k bu konularda gevşeklik g飉termektedirler. Bu ilkelere uyulduğu takdirde, Kur滱ın hedeflediği se蔝in met oluşacak ve yery?yeniden cennet glerini, saadet 蓷ğını yaşayacaktır. Bu ayetleri bu inan? bu bilin?ve bu heyecanla bir kez daha okumak; bu ayetleri her okuduğumuzda yahut işittiğimizde yeni bir heyecanla harekete ge蔂emiz bizim minlik borcumuzdur. Zira 蓷ğrıda bulunan Ye Allahtır. Onun 蓷ğırdığı kimseler ise, minim Mlanım diyen t minlerdir.