Pojęcie superego w teorii Freuda

Niniejszy artykul bada trajektorię koncepcji superego we freudowskiej psychoanalizie od 1892 roku, kiedy to Freud zdal sobie sprawę, poprzez swoją autoanalizę i praktykę swojej kliniki histerii, z pierwszych oznak istnienia niezwykle moralistycznego, kontrolującego i samokrytycznego podmiotu w ludzkim umyśle, aż do momentu, w kt鏎ym koncepcja ta zostala formalnie wlączona do teorii psychoanalitycznej w 1923 roku. Postaramy się podkreślic gl闚ne cechy, naturę, pochodzenie i funkcje, jakie ta struktura psychiczna odgrywa w ludzkiej psychice, wychodząc od hipotezy, że to ego musi się rozwijac i wzmacniac, aby m鏂 modulowac prymitywną i destrukcyjną silę superego, kt鏎a w stanie wolnym i napędzana popędem śmierci, uczestniczy w procesie powstawania i pogarszania się chor鏏 psychicznych.