Rechterlijk onkruid

Amerika heeft in 1776 de rest van de Westerse wereld de weg naar de vrijheid gewezen. Europa volgde die weg, maar met een vertraging van 100 jaar. Ingaande de jaren '70 van de 19e eeuw werd vrijheid een gezamenlijke onderneming van de USA en Europa. Beide continenten beliepen de weg der vrijheid gedurende 100 jaar op parallelle wegen: Amerika stevig kapitalistisch, Europa met meer oog voor de zwakkeren. De laatste halve eeuw, vanaf grofweg 1975, onderging de gehele Westerse wereld een brutale aanval van duistere krachten uit eigen gelederen: ideologen dwongen een bijna gewelddadige ruk van beide continenten naar links af maar nu, 澭n kwart eeuw in het nieuwe millennium scheiden onze wegen zich weer:

• Amerika slaat de vleugels uit, zoals ze tussen 1775 en 1975 al gedaan had, op zoek naar een herboren vrijheid.
• Europa daarentegen, ogenschijnlijk vol nostalgie naar de tijden van de corrupte, monarchale onderdrukking, kruipt als een stuk nachtongedierte van het licht der vrijheid weg, en vindt haar heil in het ongeldig verklaren van reglementair gehouden verkiezingen, het hardhandig verwijderen van politieke leiders, "wet" in de hand, het stevig knagen aan fundamentele liberale rechten, te beginnen met het recht op vrijheid van meningsuiting. De weg naar het verbieden van politieke partijen is reeds ingeslagen. De rechterlijke macht heeft zich al lang boven de wet geplaatst.

Wat volgt? Intimidatie? Illegale afluisterpraktijken? Willekeur? Afschaffing van de habeas corpus? Afschaffing van de praesumptio innocentiae? Geheime detentiekampen? Martelingen? Dit alles is eerder gebeurd. In Europa.