Badania nad obróbką elektroerozyjną

W obecnej sytuacji konkurencyjnej rośnie zapotrzebowanie na stopy o wysokiej twardości, odporności na uderzenia i wytrzymalości. Ponieważ materialy te są trudne do obr鏏ki konwencjonalnymi metodami, stosuje się zazwyczaj metody niekonwencjonalne, takie jak obr鏏ka elektroerozyjna (EDM). W niniejszej pracy przedstawiono badania parametryczne procesu obr鏏ki elektroerozyjnej stopu EN-19 z uwzględnieniem wielu charakterystyk wydajnościowych przy użyciu metodologii powierzchni odpowiedzi. Do oceny efekt闚 obr鏏ki wybrano charakterystyki wydajnościowe, a mianowicie szybkośc skrawania i chropowatośc powierzchni. Parametry procesu wybrane w niniejszym badaniu to czas trwania impulsu, czas przerwy między impulsami, prąd i napięcie. Eksperymenty zaplanowano zgodnie z centralnym projektem kompozytowym metodologii powierzchni odpowiedzi. Wyniki eksperyment闚 pokazują, że szybkośc skrawania wzrasta wraz ze wzrostem prądu i czasu trwania impulsu, natomiast chropowatośc powierzchni maleje wraz ze wzrostem prądu i czasu trwania impulsu, a szybkośc skrawania maleje wraz ze wzrostem czasu wylączenia impulsu, natomiast chropowatośc powierzchni wzrasta wraz ze wzrostem czasu trwania impulsu.