Dymorfizm plciowy i siedlisko skorpiona Urodacus elongatus

W pierwszej części niniejszego badania dotyczącego skorpiona Urodacus elongatus (Scorpionidae) z pasma g鏎skiego Flinders Ranges opisano liczbę stadi闚 rozwojowych, dymorfizm plciowy oraz ruchy i przeżywalnośc związane z plcią. Dla obu plci określono sześc stadi闚 rozwojowych, a osobniki przypisano na podstawie morfometrii. Trwale r?#380;nice plciowe umożliwily rozr?#380;nienie między drugim a sz鏀tym stadium rozwojowym. Dymorfizm plciowy rozwijal się powoli w niedojrzalych stadiach rozwoju i byl w pelni wyrażony w sz鏀tym stadium. Dymorfizm segment闚 metasomalnych potwierdzal selekcję plciową pod względem tej cechy. R?#380;nice międzyplciowe w częstotliwości i aktywności w sz鏀tym stadium sugerowaly, że samce byly bardziej narażone na śmiertelnośc w wyniku proces闚 selekcji naturalnej. W drugiej części badania skupiono się na wymaganiach siedliskowych skorpiona z pasma Flinders Ranges w obszarach chronionych w Australii Poludniowej. Do określenia rozmieszczenia i zagęszczenia wykorzystano zmienne siedliskowe. Największy wplyw na obecnośc skorpion闚 mialy wlaściwości skal i nachylenie terenu. Największa liczebnośc występowala w miejscach o niewielkim nachyleniu, z umiarkowanym pokryciem średniej wielkości skalami. Tego typu miejsca są charakterystyczne dla koryt strumieni i teren闚 zalewowych w tych obszarach chronionych.