Markery prozapalne jako czynnik ryzyka w przewleklym zapaleniu przyzębia

Przewlekle zapalenie przyzębia jest zlożoną chorobą zapalną, na kt鏎ą wplywają zar闚no czynniki mikrobiologiczne, jak i związane z gospodarzem. Wśr鏚 najważniejszych czynnik闚 pochodzących od gospodarza znajdują się markery prozapalne, takie jak interleukina-1β (IL-1β), czynnik martwicy nowotwor闚 alfa (TNF-α), prostaglandyna E2 (PGE2) i bialko zapalne makrofag闚 (MIP-1α). Biomarkery te odgrywają kluczową rolę w pośredniczeniu w odpowiedzi zapalnej na patogeny przyzębia, prowadząc do zniszczenia tkanki lącznej i kości wyrostka zębodolowego. Podwyższone poziomy tych marker闚 w plynie szczelinowym dziąsel, ślinie lub surowicy są konsekwentnie związane ze zwiększonym nasileniem i progresją choroby. Ich obecnośc odzwierciedla przesadną odpowiedź gospodarza, co czyni je cennymi wskaźnikami aktywnego niszczenia przyzębia. Jako takie, markery prozapalne są nie tylko zaangażowane w patogenezę przewleklego zapalenia przyzębia, ale także slużą jako ważne czynniki ryzyka jego wystąpienia i rozwoju.