Przewodnik Condilar, metody Patersona i rejestracja wewnątrzustna Nóbilo

Celem badania bylo por闚nanie wynik闚 uzyskanych przy użyciu dw鏂h metod rejestracji prowadnicy stawowej: metody Patersona i metody wewnątrzustnej rejestracji N鏏ilo. Wyniki por闚nano z wartościami kątowymi nachylenia tylnej ściany wyrostka stawowego uzyskanymi za pomocą tomografii liniowej. Metoda Patersona polegala na indywidualnym dopasowaniu krzywych zgryzowych poprzez szlifowanie material闚 ściernych wbudowanych w rolki godiva. Rejestracja wewnątrzustna N鏏ilo polegala na zastosowaniu urządzenia wewnątrzustnego skladającego się z dw鏂h platform, z kt鏎ych jedna byla rejestratorem, a druga metalowym dyskiem. Pacjenci zostali poddani badaniom tomografii liniowej tylnej ściany wyrostka stawowego. Średnie nachylenia klykciowe po prawej stronie i tomografia liniowa (45,5 ) byly wyższe niż metody N鏏ilo (31,58 ) i Patersona (23,25 ), kt鏎e r?#380;nily się między sobą statystycznie. W przypadku strony lewej tomografia liniowa (48,0 ) r闚nież byla wyższa niż metody N鏏ilo (31,83 ) i Paterson (24,66 ), jednak bez istotnej statystycznie r?#380;nicy między tymi dwoma ostatnimi. Stwierdzono, że metoda rejestracji wewnątrzustnej N鏏ilo byla lepsza od metody Patersona w odtwarzaniu trajektorii klykcia.