Freud i psychoanaliza obsesji i religii

To wlaśnie dzięki Zygmuntowi Freudowi obsesje zostaly uznane za autonomiczne i niezależne uczucie, nerwicę, podobnie jak histeria czy nerwica fobiczna. Histeria i nerwica natręctw, obok nerwicy fobicznej, pozostaly przez pierwszą polowę XX wieku gl闚nymi kategoriami nerwic przeciwstawnymi psychozie, ponieważ Freud ustanowil ich strukturalne i psychodynamiczne podstawy. Podobnie jak histeria, nerwica natręctw ujawnia r闚nież gl闚ne kwestie epistemologiczne związane z wynalezieniem przez Freuda gl闚nych pojęc psychoanalizy: ego, superego, lęk, fantazja, sadyzm, masochizm, opozycja między nerwicą a psychozą, by wymienic tylko kilka pojęc, kt鏎e odegraly decydującą rolę w rozwoju freudowskiej teorii psychoanalitycznej. Psychoanaliza przekonań, fantazji i poczucia narcystycznej wszechmocy, kt鏎e charakteryzują funkcjonowanie osobowości obsesyjnej, dala r闚nież Freudowi możliwośc zaproponowania psychoanalitycznej antropologii (lub antropoanalizy) wierzeń magicznych oraz idei i zachowań religijnych.