Oscar Wilde i opowiadanie w czasie i przestrzeni

Od czasu publikacji powieści "Portret Doriana Graya" pojawilo się wiele krytycznych opinii zar闚no na jej temat, jak i przeciwko niej, nazywając ją wplywowym i odważnym krokiem w kierunku wolności marginalizowanych tendencji. Krytycy r?#380;nie oceniali tę pracę z r?#380;nych perspektyw, jednak badania te skupialy się gl闚nie na aspektach tematycznych powieści i nie podjęto żadnych poważnych pr鏏 zbadania struktury tego wielkiego dziela. W rezultacie narracyjnośc tej powieści pozostaje nadal nietknięta. Niniejsze opracowanie analizuje strukturę czasoprzestrzenną powieści. Analiza wykazala, że miejsce, przestrzeń i czas funkcjonują jako narzędzia, za pomocą kt鏎ych Oscar Wilde przekazuje znaczenie i poglębia zrozumienie czytelnika dotyczące postaci i ich dzialań w powieści. W rzeczywistości większośc znaczenia lub efektu, jaki autor zamierza przekazac poprzez każde dzialanie, postac lub dialog, jest najpierw osadzona w odpowiedniej i skutecznej scenerii czasoprzestrzennej. Analiza potwierdzila dobrze skonstruowaną strukturę czasoprzestrzenną w narracji powieści, kt鏎a skutkuje (1) ekfrazą, (2) charakteryzacją, (3) konkretyzacją, (4) manipulacją czytelnikiem oraz (5) efektem prymatu.