Projektowanie zasad siedliska

Niniejsza książka analizuje, w jaki spos鏏 architektura parametryczna i sztuczna inteligencja muszą byc krytycznie wykorzystywane w Ameryce Lacińskiej, aby przeksztalcic tę dyscyplinę, koncentrując się na sprawiedliwości przestrzennej i godności terytorialnej.Rozdzial 1 stwierdza, że technologia ta wymaga zmiany paradygmatu z projektowania form na projektowanie system闚 adaptacyjnych, kt鏎e zarządzają zlożonością miejską, klimatyczną i spoleczną regionu.Rozdzial 2 szczeg鏊owo opisuje zastosowania operacyjne: projektowanie generatywne dla masowego budownictwa socjalnego, optymalizację strukturalną dla ograniczonych gospodarek i urbanistykę obliczeniową dla odporności na zmiany klimatu.Rozdzial 3 odnosi się do wymiaru ludzkiego: sztuczna inteligencja automatyzuje zadania, ale nie zastępuje roli architekta, kt鏎y staje się etycznym liderem i strategicznym kuratorem projektu. Ostrzega przed zagrożeniami, takimi jak stronniczośc algorytm闚 i zależnośc technologiczna, broniąc suwerenności technologicznej (takiej jak Latam-GPT) oraz potrzeby krytycznego i etycznego szkolenia.Ostateczne przeslanie jest takie, że maszyna jest potężnym narzędziem, ale ludzkie kryterium jest granicą i kierunkiem, niezbędnym do zbudowania sprawiedliwego i godnego siedliska w Ameryce Lacińskiej.