Niedożywienie i niedobór żywności

Niedożywienie to stan patologiczny spowodowany nadmiarem lub niedoborem jednego lub kilku skladnik闚 odżywczych; może to byc niedob鏎 witamin, bialek, soli mineralnych lub pierwiastk闚 śladowych. Niedobory dotyczą witamin B1, 2, 3, 9, 12, A, D, E, K i C. Może r闚nież występowac niedob鏎 jodu, żelaza, miedzi, cynku i selenu. Niedożywienie spowodowane nadmierną ilością i jakością pożywienia jest chorobą bogatych kraj闚, gdzie spożywa się zbyt dużo tluszcz闚 nasyconych, cukr闚 prostych i soli, kt鏎e są czynnikami ryzyka chor鏏 sercowo-naczyniowych, cukrzycy, otylości i zaburzeń metabolicznych. Niedożywienie dotyka obszary świata dotknięte wojnami, epidemiami lub suszą; odpowiada ono "widocznemu glodowi", kt鏎y od 20 lat wykazuje tendencję spadkową. Nie powinno ono jednak przeslaniac "niewidocznego glodu" wraz z towarzyszącymi mu niedoborami mineral闚 (jodu i żelaza) oraz witamin (A i B12); szczeg鏊nie dotknięte są nim dzieci i kobiety. Śmiertelnośc z powodu niedożywienia rośnie, podczas gdy choroby ukladu krążenia są gl闚ną przyczyną zgon闚 w krajach zachodnich i wydają się ustępowac, choc w krajach rozwijających się nadal postępują.