Przyswajanie języka w zaburzeniach przetwarzania sluchowego

Proces nabywania języka m闚ionego i pisanego jest analizowany z perspektywy spoleczno-historycznej, z wykorzystaniem koncepcji Wygotskiego i Lurii. Poruszono kwestię odpowiedniej świadomości w interakcji z innymi, mechanizm闚 m霩gowych wykorzystywanych do przetwarzania języka m闚ionego oraz tworzenia pojęc, kt鏎e prowadzą do przyswojenia kulturowego instrumentu zapisu, jakim jest pismo. Ustanowiono związek z perspektywą przetwarzania informacji, ponieważ analiza zaburzeń przetwarzania sluchowego wymaga pewnych pojęc używanych wsp鏊cześnie do zdefiniowania tego, co ucho robi z tym, co slyszy, dop鏦i nie dotrze do centralnego ukladu nerwowego i wyspecjalizowanych obszar闚. Poprzez studium przypadku dotyczące przetwarzania sluchowego możemy uzyskac kompleksowy obraz tego, jak dziecko jest ukonstytuowane w swoich interakcjach i jak druga osoba ma trudności z pracą ze zmianami w przetwarzaniu badanego przedmiotu. Mamy zatem pr鏏kę środk闚 dokonanych w kontekście spolecznym i kulturowym doświadczanym przez podmiot i analizowanym w świetle wyżej wspomnianego odniesienia.