Leczenie zawalu serca z uniesieniem odcinka ST od fibrynolizy do P

Terapia reperfuzyjna to leczenie, kt鏎e przywraca przeplyw krwi przez zablokowane tętnice, zazwyczaj po zawale serca (zawalu mięśnia sercowego). Kategorie terapii reperfuzyjnej obejmują zatem leki rozbijające skrzepy (fibrynolityczne) oraz zabiegi mające na celu udrożnienie tętnic za pomocą stent闚 lub przeszczepienie tętnic wok鏊 blokad. Interwencje te staly się tak istotne w nowoczesnym leczeniu ostrego zawalu mięśnia sercowego, że m闚i się o erze reperfuzji. Pacjenci z podejrzeniem ostrego zawalu mięśnia sercowego i uniesieniem odcinka ST (STEMI) lub nowym blokiem odnogi pęczka Hisa w 12-odprowadzeniowym EKG są uznawani za osoby z zakrzepicą niedrożnościową w tętnicy wieńcowej nasierdziowej. Są oni zatem kandydatami do natychmiastowej reperfuzji, albo za pomocą terapii trombolitycznej, przezsk鏎nej interwencji wieńcowej (PCI), albo, gdy te terapie nie przynoszą oczekiwanych rezultat闚, operacji pomostowania aortalno-wieńcowego.