Trzy inscenizacje codziennego życia we wspólczesnym kinie brazylijskim

W niniejszym badaniu analizujemy formy przejawiania się wyjątkowości bohater闚 filmowanych w trzech najnowszych produkcjach kina brazylijskiego: Avenida Bras璱ia Formosa (Gabriel Mascaro, 2010), O C徼 sobre os Ombros (S廨gio Borges, 2010) i Transeunte (Eryk Rocha, 2010). Wybierając nieprestiżowe scenariusze miasta (takie jak przedmieścia, fawele i peryferie) i przyjmując codziennośc jako punkt widzenia, filmy ujawnily nawyki, gesty, uczucia i sposoby dzielenia się bohater闚 sceny, szyfrując ich potencjal życiowy. W ten spos鏏 filmy te nadaly życiu pozbawionemu walor闚 estetycznych znaczenie, stając się ważnymi miejscami badań nad sposobami przedstawiania odmienności w najnowszym kinie brazylijskim. Naszym celem bylo zrozumienie, w jaki spos鏏 każdy z film闚 wykorzystal środki stylistyczne, aby przedstawic świat, do kt鏎ego się zbliżyl, lącząc czasowośc, przestrzeń i postacie. Przeanalizowaliśmy trzy mise-en-sc鋝es, badając elementy scenariusza film闚, kt鏎e zbliżając się do rzeczywistego i historycznego świata, przeksztalcają go w material wrażliwy i widoczny.