Darbe Arifesinde Ailem Rehin Alındı

İstanbul'da sakin başlayan bir sabah, hayatımızın en b k槆usuna d霵?#351;t?

cukların okul kaydı i蓾n yaptığımız sıradan bir ziyaret, polis olduğunu iddia eden birinin telefonu ile bir anda psikolojik bir işkenceye d霵?#351;t? Ses resm覭di; arka planda telsiz sesleri, acil kodlar... ve akıl almaz bir iddia: Adımın darbe sonrası yen bir soruşturma listesinde olduğu s騽leniyordu. Ailemin izlendiğini, tehlikede olduğumuzu s騽lediler.

Dakikalar i蓾nde korku, mantığın yerini aldı.

Telefonu kapatmamam, kimseye haber vermemem, eve gitmemem istendi. Saatlerce yd; evimi kontrol ettirdiler, değerli eşyaları tek tek s騽lettirdiler ve sonunda altınlarımızı bozdurup t paramızı ATM'lerden g霵dermeye zorladılar - aynı anda eşime ise tamamen farklı bir hik漧e anlatıyorlardı. Ona, benim "karakolda olduğumu" ve bir borcu 鐰erse serbest kalacağımı s騽lediler. O da erindeki son parasını g霵derdi.

Aynı anda ikimizi arıyorlardı.
Aynı anda ikimizi y霵lendiriyorlardı.
Aynı anda ikimizin de en zayıf yerinden - aile kaygımızdan - vurmuşlardı.

Altı saat boyunca İstanbul sokaklarında, elimde telefonla, s驆de "uydudan izlendiğime" inanarak dolaştım. Eşime ulaşamıyordum, 蔞cuklara ulaşamıyordum, eve d霵emiyordum. Her saniye, ailemin ger蔒kten ellerinde olduğu d?#351;cesi b direncimi eritiyordu.

Bu kitap, o g yaşadığım her dakikanın ger蔒k hik漧esidir -
Manipasyonun, psikolojik baskının, korkunun ve 蓷resizliğin hik漧esi.
Bir insanın, en zeki h滎iyle bile, nasıl saniyeler i蓾nde 踤zebileceğini g飉teren ?#305;plak bir ger蔒klik.

Ama aynı zamanda bir kurtuluş hik漧esi...

Ailem kapıdan i蔒ri girdiği an, her şeyin bittiğini sandım. Sonra ?#287;rendim ki, bu profesyonel şebekeler yalnızca bizi değil, Tkiye'de binlerce insanı aynı y霵temle kandırmıştı avukatlar, subaylar, doktorlar, akademisyenler... Her g yeni bir kurban.

Bu hik漧eyi paylaştıktan sonra bir mucize oldu:
Eşim, bankada benzer bir tuzağa d?#351;mek ere olan bir kadını fark edip uyardı ve onu kurtardı.
Bir arkadaşımın annesi, aynı ses tonunu duyunca telefonu anında kapattı 踙nk?bizim yaşadıklarımızdan haberdardı.

İşte bu yden bu kitabı yazdım.

nk?yaşadığımız acı, bir başkasının hayatını kurtarabilecek ge sahipse, paylaşılmalıdır.

Bu kitap;
ger蔒k bir g, ger蔒k bir korkunun, ger蔒k bir tuzağın ve ger蔒k bir uyanışın hik漧esidir.
Eğer yalnızca bir kişinin bile g驆?a蓷r, d?#351;mesine ve kendini korumasına yardımcı olursa...
T yaşadıklarımız bir anlam kazanacaktır.