Niepelnym Wymiarze Czasu Pracy Na Wydziale PielĘgniarskim W Rozumieniu Modelu Stypendium ChlopiĘcego

Rozbudowa wydzialu w niepelnym wymiarze godzin w środowisku akademickim wskazuje na potrzebę prowadzenia badań w tym zakresie. Celem bylo określenie roli wydzialu niestacjonarnego w programach pielęgniarstwa maturalnego na Środkowym Zachodzie przy wykorzystaniu modelu stypendialnego Boyera. Populacja obejmowala 518 wydzial闚 pielęgniarskich i administrator闚 z 25 szk鏊 wyższych i uniwersytet闚 w Ohio i Michigan o podobnych klasyfikacjach Carnegie. 234 z ankiet przeslanych pocztą zostalo dobrowolnie zwr鏂onych, a wskaźnik odpowiedzi wyni鏀l 45,2%. Wśr鏚 nich znalazly się najważniejsze wyniki: Role slużbowe i dydaktyczne zostaly zgloszone na wyższym poziomie niż w przypadku dziedzin badań i integracji w niepelnym wymiarze godzin. W przypadku wydzial闚 niestacjonarnych z większym doświadczeniem w nauczaniu, wyższym wyksztalceniem i starszym wiekiem odnotowano wyższy poziom badań, nauczania, uslug i integracji. Wyżej sklasyfikowane kierunki studi闚 w niepelnym wymiarze czasu pracy wykazywaly wyższy poziom badań i integracji, ale nie uslug i nauczania. Stwierdzono, że dzialalnośc badawcza na niestacjonarnym wydziale byla wyższa niż poziom podany w literaturze przedmiotu. Stwierdzono, że w wybranych instytucjach na Środkowym Zachodzie niestacjonarne kierunki studi闚 odgrywają szerszą rolę w środowisku akademickim niż wcześniej sądzono.