Kuchnia Gumbo

Gumbo to esencja kuchni kreolskiej i cajun, danie obowiązkowe w menu każdej restauracji i serce domowej kuchni.

Prezentuje najlepsze rodzime skorupiaki, a także lokalne kielbasy, dr鏏, dziczyznę i przyprawy. Pochodzi z Luizjany w XVIII wieku i wywodzi swoją nazwę od slowa Bantu oznaczającego okrę (gombo) lub slowa Choctaw oznaczającego fil?(kombo). Zar闚no okra, jak i fil? czyli mielone liście sasafrasu używane przez rdzennych Amerykan闚, slużą jako zagęszczacze do gumbo, wraz z zasmażką, bazą mąki smażonej na oleju. Najpopularniejszym zagęszczaczem jest zasmażka, kt鏎a jest podobna do sosu. Stopień zrumienienia określa kolor gumbo. Lokalni kucharze często nadają mu ciemnobrązowy kolor, kt鏎y nadaje gotowemu produktowi glęboki i mocny smak. Tradycyjnie cebula, seler, i papryka (znana jako tr鎩ca lokalnej kuchni) plus czosnek skwierczą w zasmażce i dodaje się bulion, aby zrobic Gumbo. Rodzaj i smak gumbo tworzą r?#380;ne skladniki, od skorupiak闚 po dr鏏 i dziczyznę.

Przyprawy, takie jak pieprz cayenne, tymianek i liśc laurowy, zmieniają smak potrawy, aby zadowolic kucharza, a gumbo podaje się w miseczkach na ryżu. Najbardziej charakterystyczne style gumbo to kreolski (Nowy Orlean) i cajun (poludniowo-zachodnia Luizjana). Creole używa pomidor闚, a Cajun nie. Dlatego jeden jest brązowy, a drugi czerwonawo-brązowy. Gumbo kreolskie ma zwykle cieńszą podstawę, podczas gdy gumbo Cajun jest bardziej serdeczne, ciemniejsze, a czasem grubsze i jest bardziej odpowiednie do wykorzystania dziczyzny, takiej jak dzikie kaczki. W poludniowej Luizjanie gumbos są podawane na wszystkich stolach, bogatych lub biednych, oraz w większości restauracji, ekskluzywnych lub innych.