Miltefosyna w leczeniu amerykańskiej leiszmaniozy skórnej

Amerykańska leiszmanioza sk鏎na (ATL) jest poważnym problemem zdrowia publicznego, zwlaszcza w krajach rozwijających się. W leczeniu ATL dokonano niewielu postęp闚 farmakologicznych. Pięciowartościowe antymonidy wymagają monitorowania, ponieważ są kardiotoksyczne, hepatotoksyczne i nefrotoksyczne. Jedną z alternatyw jest miltefozyna, lek doustny, kt鏎y wykazal dobrą skutecznośc u niekt鏎ych gatunk闚 Leishmania. Cel: Przegląd dowod闚 na skutecznośc i bezpieczeństwo miltefosyny w monoterapii lub w skojarzeniu. Metoda: Przygotowanie opinii techniczno-naukowej. Wyniki: Wybrano 6 badań. Badania kliniczne wykazaly wskaźniki wyleczenia po sześciu miesiącach w zakresie od 58,6 do 87,9% w grupie leczonej miltefozyną i od 53,3 do 93,7% w grupie leczonej megluminą. Obliczenie RR w badaniach wykazalo niewielki związek między miltefozyną a sześciomiesięcznym odsetkiem wyleczeń (RR=1,02). Tylko jedno badanie wykazalo trzymiesięczny wskaźnik wyleczeń wynoszący 67,6% i 78,3% odpowiednio w grupach miltefozyny i megluminy. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, miltefozyna miala mniej poważnych zdarzeń niepożądanych w por闚naniu z megluminą, z kt鏎ych najczęstszymi byly objawy żolądkowo-jelitowe.