Paradoks Dublina: dyskusja na temat pulapki wspólnych decyzji w ramach CEAS

Przedstawiona analiza dotyczy rozwoju wsp鏊nego systemu azylowego UE (znanego r闚nież jako "system dubliński") i poszukuje kompleksowej odpowiedzi na pytanie: "Co wyjaśnia stagnację rozwoju systemu dublińskiego i w jaki spos鏏 kryzys migracyjny wplywa na ten proces?". W trakcie badań argumentowano, że "pulapka wsp鏊nego decydowania" (JDT) w zarządzaniu UE ogranicza szybszy postęp w rozwoju CEAS, natomiast konkretna ewolucja rozporządzenia dublińskiego zostala poddana analizie w celu uzyskania bardziej szczeg鏊owej i precyzyjnej odpowiedzi. Teoria JDT Franza W. Scharpfa zostala przywolana jako podstawowa struktura, z kt鏎ej wyprowadzono i przetestowano pięc hipotez. W odniesieniu do drugiej części pytania, wyniki niniejszego badania pozwalają oczekiwac, że kryzys będzie czynnikiem katalizującym dalszą europeizację polityki uchodźczej w calej Europie. Metafora "Catch-22" zostala użyta w celu podkreślenia, że obecny rozw鎩 CEAS jest podobny do tego, co symbolizuje "Catch-22" problematyczna sytuacja, w kt鏎ej rozwiązanie jest niemożliwe ze względu na okoliczności związane z samym problemem.