Pastoralka w poezji Roberta Frosta

Książka dotyczy konwencji pastoralnej, kt鏎a pojawila się u wielu autor闚, takich jak teokryt, wergiliusz, szekspir, wordsworth i wreszcie mr霩. konwencja ta bada relacje między czlowiekiem a naturą oraz kwestię miejsca czlowieka w przyrodzie i we wszechświecie w og鏊e. pastoralka pozostaje celebracją piękna i niewinności pasterskiego trybu życia. celem tej książki jest identyfikacja cech pastoralnych w wierszach mrozu. Tematy, kt鏎e Mr霩 przywoluje w swoim tekście, obracają się wok鏊 relacji między ludzkością a naturą, ludzkiej samotności i izolacji.R闚nie ważne są techniki poetyckie Mroza, kt鏎e warto przestudiowac. Tradycja pastoralna i teoria ekokrytyczna, będące dwiema stronami tego samego medalu, są gl闚nymi zagadnieniami tej pracy. Książka przedstawia ideę natury z perspektywy ekokrytycznej, koncentrując się na relacji między literaturą a środowiskiem naturalnym. Książka ta może byc zaklasyfikowana jako referencja w studiach pastoralnych, ekokrytyce i analizie poezji i technik Mroza.